سیلوادیوم: اختراع آلیاژ نقره پالادیوم، با همکاری پژوهشگاه میراث فرهنگی و هنرخانه رحیمی، و توسط تیم استاد دانشکده مهندسی مواد و متالورژی

 | آخرین بروزرسانی: 1404/10/4 | 
سیلوادیوم، آلیاژی نو از نقره و پالادیوم، با درخشندگی و عدم کدرشدن، توسط تیم پژوهشی بین‌دانشگاهی به سرپرستی آقای دکتر سیدمحمدحسین میرمیرباقری استاد دانشکده مهندسی مواد و متالورژی معرفی شد و با همکاری پژوهشگاه میراث فرهنگی و هنرخانه رحیمی به ثبت اختراع رسید. 
به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، سیلوادیم، آلیاژی ویژه برای ساخت انگشترهای دست‌ساز عنوان طرح محققان این دانشگاه است که در بیست‌وششمین نمایشگاه دست‌آوردهای پژوهش، فناوری و فن‌بازار در پاویون پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، رونمایی شد. این مراسم با حضور دکتر مسعود صبایی معاون پژوهشی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، آقای دکتر نیکزاد معاون پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، آقای دکتر رحمانی رئیس پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاریخی ـ فرهنگی، و آقای دکتر قلی‌نژاد معاون فناوری و کاربردی‌سازی پژوهشگاه بوده است.
آلیاژ سیلوادیوم، که حاصل یک فرایند تحقیق و توسعه مبتنی بر پژوهش‌های علمی است، در چارچوب همکاری‌های مشترک هنرخانه رحیمی به مدیریت ابوالفضل رحیمی و پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاریخی و با کمک محققان دانشگاه صنعتی امیرکبیر معرفی ‌شد.
نقره Silver، فلز باستانی که مردم کهن آن را فلزی از آسمان ماه می‌دانستند و روز دوشنبه ( Moon Day روز ماه) در هقته را به خود اختصاص داده است، با ارزش مادی و درخشندگی ویژه برای قرن‌ها محبوب علاقمندان به زیورآلات بوده است. اما نقره و آلیاژهای رایج آن دو مشکل دارند؛ اول کدرشدن و سیاه شدن نقره است. نقره با اکسیژن و ترکیبات گوگردی هوا واکنش می‌دهد و به تدریج لایه‌ای از اکسیدها و سولفیدهای نقره سطح آن را می‌پوشاند و درخشندگی آن را به تیرگی می‌برد. دوم آنکه نقره بسیار نرم و آسیب‌پذیر است. زیورآلات و ظروف نقره که ضخامت کم دارند، به راحتی خم می‌شوند و شکل خود را از دست می‌دهند. آلیاژ‌های قدیمی‌ نقره پالادیم که برای استحکام‌بخشی توسعه یافته‌اند نیز در فرایند ساخت با مشکل دیگری روبه‌رو می‌شوند که ایجاد عیوب، تخلخل، حباب و حفره‌های درونی (خوره) در ساختار فلز است. مشکلی که در مشبک‌کاری، سوهان‌کاری، قلم‌زنی، و پرداخت، کار را معیوب یا پرهزینه می‌کند.
اختراع سیلوادیم هنرخانه رحیمی پاسخی است به این دو مشکل. آلیاژی که بر پایه نقره و پالادیم طراحی و توسعه یافته، حاصل پروژه‌ای با تأییدیه پژوهشی ـ صنعتی از دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر است که در سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به عنوان اختراع به ثبت رسید.
برای ساخت آلیاژ پالادیم، نقره تا دمای مشخص در کوره گرم می‌شود، تا ذوب و همگن شود. سپس پالادیم به آن اضافه می‌شود. همچنین، دیگر عناصر (بار شکل‌دهی) مانند مس، نیکل، روی، پالادیم، منگنز و آهن به آن افزوده می‌شود تا ترکیب شیمیایی آلیاژ تنظیم و برای ریخته‌گری آماده شود. در آخر، بار تقویت‌کننده با عناصر مشخص افزوده می‌شود تا استحکام و سختی آلیاژ با حفظ چکش‌خواری و عدم شکنندگی بالا رود. مذاب در اتمسفر کنترل‌شده، با هم‌زدن مداوم تولید می‌شود تا از اکسیدشدن نقره جلوگیری شود. پس از فرآیند ذوب، مذاب سریع ریخته‌گری و منجمد می‌شود تا ساختاری ریزدانه، همگن و بدون حفره به دست آید. اختراع این آلیاژ ارزشمند در صنعت زیورآلات این امکان را فراهم می‌کند که از کدرشدن سریع و تغییررنگ انگشتر و زیورآلات نقره جلوگیری شود. آلیاژ سیلوادیم دارای درخشش بیشتر است و عمر درخشش طولانی دارد. روش تولید آلیاژ در مجله علمی ـ ترویجی انجمن ریخته‌گری ایران منتشر شده است. 
 
این دستاورد علمی حاصل تلاش‌های علمی پروفسور سیدمحمد حسین میرباقری استاد تمام دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه امیرکبیر، مهندس کیانوش عسگری کارشناس ارشد و متخصص طراحی و شبیه‌سازی قطعات ریخته‌گری و آزمون‌های استاندارد مواد، دکتر یزدان شجری پژوهشگر مهندسی مواد، دکتر زهراسادات سیدرئوفی استاد دانشگاه آزاد واحد کرج، دکتر محمدحسن کنعانی دکترای نساجی دانشگاه صنعنتی امیرکبیر، و دکتر فرامرز رستمی استاد شیمی عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاریخی ـ فرهنگی است.



CAPTCHA
دفعات مشاهده: 275 بار   |   دفعات چاپ: 12 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر