گزارش یک گفتگو است ... !
گزارش جستاری است که در رابطه با یک «پرسش» به نگارش در میآید. درجای دیگر اینچنین تعریف شده که گزارش سند یا بیانیهای است، که اطلاعاتی با ساختار معین به مخاطب مشخص ارایه میکند. اما به طور ساده، برای شناخت بهتر گزارش، و چگونگی گزارشنویسی، به ویژه برای تمرین و شروع کار، شایسته است گزارش از نگاه «مخاطب» دیده شود؛ شاید بتوان گفت: «گزارش یک گفتگو است!» به بیان دیگر، بهتر است به آنچه «مخاطب» در گزارش میبیند، میشنود و دریافت میکند توجه داشت، و از آن راه، به گزارشی مفید و موثر دست یافت.
روشها و رویکردهای مختلف برای تهیه و تدوین گزارش پیشنهاد شده که وابسته به مخاطب، موضوع و یا کاربرد، متفاوت بوده است. اما چگونه میتوان در زمان محدود، به گزارشی با کیفیت مطلوب رسید؟ چگونه میتوان وارد یک زمینه علمی و موضوع نوآورانه شد، مطالعه کرد، آزمایش انجام داد، یاد گرفت، و تازه، وقت کافی برای نوشتن گزارش خوب داشت، آنهم بدون تجربه قبلی؟! استاندارد مدیریت پروژه (PMBOK) پیشنهاد مفید و موثری دارد: تهیه و تدوین یک گزارش، یک «شروع» و یک «پایان» دارد. ازاینرو، میتوان تهیه گزارش را یک «پروژه» دانست، که در یک «محدوده زمانی» بین شروع و پایان به انجام میرسد. گزارشهای درسی، گزارش کار آزمایشگاه، گزارش پروژه کارشناسی، پایاننامه کارشناسی ارشد، و رساله دکترا اینچنین است و مهلت تحویل (Deadline) دارد. لازم است در تصمیمگیری، طراحی و تدوین محتوای گزارش این «محدودیت زمانی» با اولویت بالا درنظر گرفته شود. دانش مدیریت پروژه PMBOK، توصیه میکند که مستندسازی و تهیه گزارش از همان ابتدای کار و پژوهش شروع شود و برای این پروژه چهار گام پیشنهاد میدهد:
۰- شناسایی
در گام نخست (گام صفر)، به شناسایی الزامها، زمان آغاز و انجام گزارش، مخاطب، و طرح پرسش هدف پرداخته میشود.
۱- ساختار
مرحله ساختار به طراحی الگو (فرم و فرمت) و ساختار (فهرست و بخشبندی) گزارش میپردازد.
برای الگوی (فرم) پایاننامه
راهنمای نگارش پایاننامه کتابخانه دانشگاه صنعتی امیرکببر را ببینید.
برای گزارشهای دیگر (غیر از پایاننامه) فایل الگو یا فرم مناسب آن گزارش لازم است (ساختار پایاننامه فصلبندی دارد و مناسب گزارشهای دیگر نیست.)
برای نوشتن فهرست و بخشبندی گزارش، از بین روش های مختلف روش پرسشمحور پیشنهاد میشود. در این روش، با تجزیه و تحلیل موضوع، پرسشهای مهم موضوع طرح میشود (۳ تا ۵ پرسش اصلی و برای هر کدام چند پرسش فرعی). سپس، هر پرسش به صورت یک عنوان (تیتر) نوشته و شمارهگذاری میگردد. مجموعه تیترها پس از ویرایش، فهرست گزارش را تشکیل میدهد. این روش ساده و سریع است و میتواند در همان ابتدای کار نظر و بازخورد استادان راهنما و مشاور را دریافت کند. البته نیاز به تجزیه و تحلیل ذهنی موضوع دارد.
۲- نگارش
نوشتن متن و تولید محتوای گزارش در این گام به انجام میرسد.
برای نگارش و تولید محتوا، اغلب روش «گردآوری» دنبال شده است. اما گردآوری زمان زیاد و تجربه کافی نیاز دارد. وگرنه، به ترجمه و کپی مطالب تبدیل میشود. برای گزارشهای پژوهشی و به ویژه برای دانشجویان، رویکرد «پرسش محور» توصیه میشود. در این روش، به جای گردآوری مطالب، پرسشهای مهم موضوع نوشته میشود و با نظر استاد راهنما ویرایش میگردد. سپس، بر مبنای آن پرسشها، طراحی ساختار گزارش، جستجوی منابع، تهیه شکلها و جدولهای لازم، و نگارش متن انجام میگیرد. این رویکرد، همراه با راهنمای و مشاوره استاد، روشی سریع، موثر و خلاقانه برای نگارش و تدوین یک گزارش مفید و مؤثر است.
۳- ویرایش
کارهای مربوط به تدوین متن و محتوای گزارش، و ویرایش مفهومی و دستور زبانی گزارش در این گام انجام میشود.
پس از نگارش گزارش (یا پایاننامه) آن را مطابق
بازبینه (چکلیست) ویرایش گزارش و پایاننامه بازبینی و ویرایش نمایید.
دفعات مشاهده: 2832 بار |
دفعات چاپ: 50 بار |
دفعات ارسال به دیگران: 0 بار |
0 نظر